Παρασκευή, 7 Αυγούστου 2015

Θεόδωρος Βεζιάνης: Ένας τίμιος και ακούραστος αγωνιστής του Ελληνισμού μέχρι τελευταίας πνοής

Του Θοδωρή Ασβεστόπουλου
mail.google.com
Ο Θόδωρος Βεζιάνης
Το ύστατο χαίρε είπαν την Πέμπτη 6 Αυγούστου συγγενείς, φίλοι, συναγωνιστές και πολλοί Βορειοηπειρώτες στον Θόδωρο Βεζιάνη, ιδρυτικό και ηγετικό μέλος της οργάνωσης της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας της Αλβανίας «Ομόνοια», ο οποίος έχασε τη ζωή του την προηγουμένη σε τροχαίο δυστύχημα.
Ο 82χρονος Θόδωρος Βεζιάνης οδηγούσε το μεσημέρι της Τετάρτης 5 Αυγούστου το αυτοκίνητο του στην εθνική οδό Αργυροκάστρου – Κακαβιάς, έχοντας μαζί του άλλους τρεις Έλληνες από τη Β. Ήπειρο οι οποίοι διαμένουν μόνιμα στο εξωτερικό και βρέθηκαν στην περιοχή προκειμένου να παραστούν σε μια σειρά από εκδηλώσεις. Γύρω στις 3 μ.μ. τοπική ώρα έχασε τον έλεγχο και εξετράπη έξω από το χωριό Γεωργουτσάτες, βρίσκοντας ακαριαίο θάνατο. Οι άλλοι τρεις επιβάτες διακομίστηκαν στο νοσοκομείο Αργυροκάστρου, χωρίς να κινδυνεύσουν. Η απώλεια του ελέγχου από τον οδηγό οφείλεται πιθανότατα σε παθολογικά αίτια. Αν και ο Θόδωρος Βεζιάνης έμενε μόνιμα στο χωριό της συζύγου του, την Φράστανη Δρόπολης, η κηδεία του έγινε στο Χλωμό Πωγωνίου Αργυροκάστρου.
Ο εκλιπών εργάστηκε για δεκαετίες ως δάσκαλος της ελληνικής γλώσσας στα χωριά της Δρόπολης και του Πωγωνίου της Περιφέρειας του Αργυροκάστρου. Τον Ιανουάριο του 1991, με την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος ο Θόδωρος Βεζιάνης υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Δημοκρατικής Ένωσης Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας «Ομόνοια» και πρόεδρος του Παραρτήματος της οργάνωσης στον νομό Αργυροκάστρου. Εξαιτίας της σημαντικής εθνικής του δράσης για τα δικαιώματα του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού και της συνεργασίας του με τον Μητροπολίτη Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης Σεβαστιανό, συνελήφθη από την αλβανική αστυνομία στις 18 Απριλίου 1994, επί της πρώτης κυβέρνησης Μπερίσα, μαζί με άλλα τέσσερα ηγετικά στελέχη της Ομόνοιας, τους Παναγιώτη Μάρτο, Βαγγέλη Παπαχρήστο, Κώστα Κυριακού και Ηρακλή Σύρμο. Στη ιστορική «Δίκη των πέντε» που άρχισε στις 15 Αυγούστου 1994, οι κατηγορούμενοι καταδικάστηκαν σε πολυετή φυλάκιση για εσχάτη προδοσία κατά της Αλβανίας, για να αφεθούν τελικά ελεύθεροι στις αρχές του 1995, μετά από παρεμβάσεις της Ελλάδας, των ΗΠΑ και της διεθνούς κοινότητας.
δίκη των πέντε
Φωτογραφία από την ιστορική δίκη των πέντε ηγετικών στελεχών της Ομόνοιας στα Τίρανα που άρχισε στις 15 Αυγούστου 1994. Στη μέση μπροστά ο Θεόδωρος Βεζιάνης, αριστερά ο Βαγγέλης Παπαχρήστος, δεξιά ο Παναγιώτης Μάρτος. Πίσω αριστερά ο Κώστας Κυριακού και δίπλα του ο Ηρακλής Σύρμος.
Μετά την αποφυλάκιση του ο Θόδωρος Βεζιάνης συνέχισε να αγωνίζεται ασταμάτητα για τα θέματα του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού. Προς αυτό τον σκοπό προχώρησε στην έκδοση της μηνιαίας εφημερίδας «ΤΟ ΟΡΑΜΑ» για την οποία βραβεύτηκε το 2000 από τον τότε Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωστή Στεφανόπουλο. Την εφημερίδα αυτή συνέχιζε να εκδίδει μέχρι την ημέρα που έχασε τη ζωή του. Μάλιστα στο τελευταίο κύριο άρθρο της με τίτλο «Να σταματήσει ο βραχνάς «εσείς και εμείς» Είμαστε όλοι Έλληνες!», αποτύπωνε την αγωνία του για τον πολιτικό διχασμό που επικρατεί στο εσωτερικό της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας.
Παρών μεταξύ άλλων στην κηδεία του ιστορικού προσώπου για τον Βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό ήταν και ο Περιφερειάρχης Ηπείρου Αλέξανδρος Καχριμάνης, ο οποίος δήλωσε στο ΚΑΝΑΛΙ 1: «Ο Θόδωρος Βεζιάνης ήταν ένας από τους αγωνιστές του Ελληνισμού στον χώρο της Βορείου Ηπείρου. Ήταν από τους ανθρώπους που με τον αγώνα του ενέπνευσε και άλλους να ασχοληθούν με το εθνικό βορειοηπειρωτικό θέμα. Τον τιμούμε για την προσφορά του. Αιωνία η μνήμη του».
Τα συλλυπητήρια στους οικείους του Θόδωρου Βεζιάνη εξέφρασε με επιστολή του ο Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης κ. Ανδρέας τονίζοντας ότι «η Βόρειος Ήπειρος έχασε έναν μαχητήν σπουδαίον και η Μητρόπολις μας ένα πιστόν και καλόν φίλον».
Τέλος η οργάνωση Ομόνοια αναφέρει: «Η απώλεια του Θεόδωρου Βεζιάνη γεμίζει με θλίψη τον  Βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό.  Η Δημοκρατική Ένωση Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας «ΟΜΟΝΟΙΑ», έχασε έναν από τους πατέρες  της. Το μαχητικό, ενωτικό και δημιουργικό του πνεύμα που τον χαρακτήριζε και εξέπεμπε μέχρι την τελευταία του πνοή θα συνεχίζει να μας εμπνέει αλλά και να μας ελέγχει. Η προσφορά του στην οργάνωση μας αποτελεί ανεκτίμητη παρακαταθήκη. Στη σύζυγό του και στα παιδιά του, εκφράζουμε τα ειλικρινή συλλυπητήριά μας!»

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου